Welkom op de site van het Energie Running Team

naamloos-18

Ontspanning bij Daniël die daardoor nog een prima eindsprint had.


Stan Schipperen naar C interland U16 Nordrhein Westfalen – Nederland

naamloos-29

Een race is een race als het een race is………..
Grofweg heb je twee soorten wedstrijden. De races waar je van plan bent heel hard te lopen of hoopt op een dik PR en de kampioenschapsraces. De eerste categorie kan zo ongeveer overal zijn, hazen, konijnen en schildpadden worden opgetrommeld om een race te regisseren. Meelopende ouders/coaches, buiten de race of zelfs in de race, op je inpratend waarbij ik mij afvraag op dat wel altijd zo verstandig is. Ook het jagen op PR tijden of limieten in een jaar van de grote toernooien is voor atleten, die daar vatbaar voor zijn, een tricky bezigheid. Het draagt een onzichtbaar risico met zich mee om vroegtijdig ‘over the hill’ te geraken met teveel starts en te weinig investeren. Dan is het handig om als coach de ‘Watch’ te gebruiken langs de baan en een ‘Stop’ te durven roepen als de emmer te vol raakt. Ook atleten die elke 100 meter van een 800 of 1500 op hun klokje kijken kunnen beter gaan schaken.

Bij de tweede categorie, de kampioenschapswedstrijden, interesseert de tijd mij als coach geen hol. Dit zijn de echte wedstrijden. Op een later toernooi zoals een NK, EK, WK of OS is pieken de kunst, en is willpower in combinatie met wedstrijd-intelligentie je sterkste wapen. Een eindtijd is een bijproduct. Het stoort mij dan ook mateloos als ik dat gemekker om mij heen zie en hoor over tijden op een kampioenschap. Op een C Spelen hoor ik ouders en coaches tussentijden doorschreeuwen waar het kind in kwestie alleen maar onzeker van wordt, afgeleid van zijn feitelijke taak en beroofd van het plezier, namelijk een lekkere race neerzetten, kicken op je laatste ronde en vooraan zien te eindigen.

Als Matthew Centrowitz Olympisch kampioen wordt op de 1500 meter dan zijn er nog velen die de 3.50.00 als blamage zien. Olympisch Goud van kop af, dat is wat hij flikte! Anderen visten achter het net of vergaten het voortouw te nemen. In een kampioenschapsrace heb je eigenlijk geen plan omdat er 100 scenarios mogelijk zijn en jij als atleet moet zorgen dat je 101 oplossingen paraat hebt.  Ja, je kunt als frontrunner je kansje wagen met een snelle opening of je gaat met 12 man na wat geboemel de laatste ronde in, iedereen fris dus bijna iedereen kan winnen.

Belangrijkste is dat je als atleet weet te improviseren en wel in een splitsecond. Reageren op positieveranderingen, nooit in paniek raakt, ook niet als je boxed in zit en altijd uitkijkt naar die weergaloze laatste ronde die jij van plan bent neer te zetten. Daarom is het bij jeugd belangrijk om wedstrijdintelligentie bij te brengen. Het heeft ook zoveel meer prettige kanten dan louter te gaan lopen scheuren op een eindtijd. Op een later toernooi heb je tijdens de race echt geen coach meer nodig, je bent dan je eigen coach.

Brons op C Spelen 1500 meter in ongekend sterk veld
Stan Schipperen wist afgelopen zaterdag dat hij minimaal podium moest lopen. Bleef dus bij de favorieten al ging het niet al te snel. De harde wind nodigde niet uit om er alleen op uit te trekken, al kan ik als coach genieten van wie dat wel aandurft. Dus alle lof voor Jesse Fokkenrood(Atverni) en Norbert Weijenberg(Spado) die dat wel deden, maakt de wedstrijd leuk! (Norbert ook voor de interland geplaatst door vette winst op de steeple een dag later).

Dan zie je in de voorlaatste ronde en zeker van 1000 naar 1100 dat je ogen en oren rondom aan je hoofd moet hebben als atleet om min of meer gunstig in positie te zijn bij de bel -zie foto- zodat het feestje kan beginnen. Stan deed dat prima in een veld waar heel veel -van origine- Afrikaans talent hem het vuur aan de schenen legde. We gaan de komende jaren in kwaliteit en in kwantiteit veranderingen zien. Het is te hopen dat met name de KNAU hier ‘talentherkenning’ boven ‘talentselectie’ weet te plaatsen.

Stan is de 7e Mila uit het ERT die mag opdraven in de C Interland.

Herman Vrijhof

 


Rio 2016(2) Labelen van goede of slechte prestaties is onzin… of toch niet?

naamloos-11

Het is zoals het is
Je wint, komt op het podium of onverwacht toch in de Top Tien. 53 op een Marathon of je bereikt een halve finale. 16e met een PR. Toppie voorbereiding gehad of een route met vele hindernissen zoals ziekte of blessures. Op moeten geven, uitgevallen. Deze en nog veel meer ingrediënten kunnen de uiteindelijke prestatie heel sterk beïnvloeden.

De waardering van dat resultaat is nog veel lastiger. Hoe verder men van het middelpunt van de cirkel verwijdert is –dat is altijd de atleet-, hoe groter de verschillen zullen zijn in het beoordelen van een prestatie. De directe omgeving zoals coaches, ouders zullen het anders zien dan degenen aan de rand van de cirkel of ver daarbuiten. Iedereen mag in dit land gelukkig een mening hebben en zodoende ga ik toch even los. Daarbij beperk ik me tot mijn vakgebied de midden- lange afstanden met NL deelname.

Momentum O.S. prestatief van het atletiektoernooi is voor mij het WR 400m. in 43.03 door Wayde van Niekerk.

12 augustus 10.000m. dames finale
Directe finale met 2 NL dames. Susan Kuijken en Jip Vastenburg. Beiden hebben de passie die bij een Olympisch atlete hoort. Jip, 28e in 32.08.92, miste een groot deel van de winter, is nog jong. Het was allemaal net een maatje te groot. Teleurgesteld zijn is onterecht, had wel beter in de groep kunnen plaatsnemen i.p.v. moederziel alleen achter de feiten aanlopen. Grootste uitdaging ligt de komende jaren op het fit en blessurevrij zijn. Over vier jaar moet het de marathon worden. Susan, 14e in 31.32.43 is meer ervaren, haar ambitie reikte naar een Top Tien. De dertigjarige is op het juiste moment in vorm, de achillespezen hebben het gered tot nu toe. Dik voldoende al had ze graag nog voor Eloise Wellings (AUS) -zie foto boven dit artikel die ik maakte in juni van dit jaar- gezeten die nu 10e werd. Susan maakte van haar hart geen moordkuil door openlijk wantrouwen uit te spreken over sommige prestaties.

Almaz Ayana(Eth) won de race in een WR 29.17.45. Ethiopië ligt zwaar onder vuur en wordt momenteel als het Sodom en Gomorra gezien in de wereld van doping.

12 augustus 1500m. dames heats
Maureen Koster en Sifan Hassan voor NL. Eerste 6 en 6 tijdsnelsten naar halve finale. Met 3.59 in de benen moet je deze klus gewoon klaren. Dat lukte Maureen niet. Wispelturig en slordig positiewerk braken haar op. Bij boemelen komt er een moment dat het gas erop gaat, als iedereen dan uitgerust de laatste 500 ingaat is er een onnodig risico genomen. Met frontrunning in 4.05 tempo had ze het gered al was dat als tijdsnelste. Er zullen traantjes gevloeid zijn.
Sifan heeft veel talent maar ook haar valkuilen. In april werd het stil… Pas weken later bleek een dijbeenblessure haar parten te spelen. Naast de fysieke achterstand kon ze er moeilijk mee omgaan. Op tijd nog wedstrijdfit. Met seriewinst door naar halve finale.

14 augustus marathon dames
Andrea Deelstra 60e in 2.40.49. Een Olympische Marathon is anders dan een City Marathon, de enige gelijkenis is dat de afstand gelijk blijft op 42.195 meter. Traditioneel een race met langere tijd een omvangrijke kopgroep. Andrea startte in 17.31 min of meer in de staart van de grote groep, daarmee als 35e doorkomend. Halverwege teruggezakt naar plek 43 maar nog een acceptabele 1.15.51. Er trad tempoverval op en dan zegt een stemmetje dat je beter kunt uitstappen. Knap dat ze heeft doorgelopen en een Olympisch finisher werd op de marathon.

14 augustus 1500m. dames halve finale
Eerste vijf plus vijf tijdsnelsten naar finale. Sifan zat in de 2e halve finale waar een min of meer normaal tempo werd gelopen, ze kwam niet in gevaar en plaatste zich voor de finale.

16 augustus 5000m. dames heats
Susan Kuijken op pad in de eerste serie. Vijf eersten en vijf tijdsnelsten naar finale. Susan liep heel sterk en gokte nooit op tijdsnelste. Keurig als vijfde rechtstreeks geplaatst.

16 augustus 1500m. dames finale
Sifan Hassan 5e in 4.11.23. De gedoodverfde favoriete was Genzebe Dibaba(ETh.). Ook Hassan kon volgens velen alleen maar een podiumplaats halen. Het liep anders. De door Bram Som getrainde Faith Chepngetich Kipyegon met een prachtig verhaal over –hoe het allemaal zover is gekomen- troefde Dibaba af. Sifan had niet die volle tank die je wel nodig hebt voor het podium.

17 augustus 800m. dames heats
8 Heats, eerste twee plus acht tijdsnelsten naar halve finale. Enigszins verrassend dat Sifan Hassan van start ging nadat ze series en halve finale 1500 gelopen had en de avond ervoor de 1500 finale. Ze had beschermd moeten worden met een DNS. Ondanks de goede 2.00.27 waarmee ze 5e werd in de derde serie, kansloos uitgeschakeld.

19 augustus 5000m. dames finale
Susan Kuijken 8e in een PB van 15.00.69. Een waanzinnige race, zowel wat de ontknoping betreft als de wijze waarop Susan zich laat zien. Vrijwel vlakke 1000m. splits door de oud pupil van Has van Cuijk in 3 min. per kilometer en er alles uitgeperst voor dit door donker Afrika beheerste onderdeel. Almaz Ayana dacht dezelfde stunt uit te halen als op de 10.000m. en spoot er tussenuit met halverwege een kilometertje in 2.47. Ze kwam op 600 meter voor de streep zonder energie te zitten(of de medicijnen waren uitgewerkt…) en de dolgelukkige Vivian Jepkemoi Cheruiyot(Ken.) pakte het goud.

20 augustus marathon heren
Abdi Nageeye 11e in 2.13.01. Zilver was in Moskou nog voor Gerard Nijboer op de Spelen waar de boycot van de USA van grote invloed was. Ook nu een zeer grote groep bijeen. Dik vijftig man door de eerste 5 K. Abdi hier iets achter in 15.40. Het leek er even op dat hij het niet kon bijbenen maar het was een bewuste (naar achteraf bleek) zeer goede keuze. Halverwege wat zwakke broeders kwijtgeraakt in Abdi op 8 tellen door als 43e. Ook nu leek het er lange tijd op alsof hij elk moment uit het zicht zou verdwijnen. Het werd een marathon ‘uit het boekje’. heel knap via 28e op 25 K, 21e op 30 K, 20e op 35 K, 14e op 40 K naar de fantastische 11e plek! Split 1.06.03 om 1.06.58.

Eliud Kipchoge(Ken) maakte de favorietenrol waar en liep naar goud in 2.08.44 met splits in 1.05.55 om 1.02.49.

 

“Het belangrijke in het leven is niet de triomf, maar de strijd, het essentiële is niet om te hebben gewonnen maar om goed te hebben gestreden.” aldus Pierre de Coubertin (die dat ook weer niet van zichzelf had…)

Herman Vrijhof


Rio 2016(1) De Spelen met een wrange nasmaak

13

 

Het spel en de knikkers
Het ultieme sportgebeuren eens in de vier jaar wordt terecht door een vergrootglas bekeken. Bij het beoordelen van resultaat spelen emotie, chauvinisme een grote rol. De één houdt zich op de vlakte, bij de ander (waaronder ondergetekende..), slaat de vlam nogal eens in de pan. De ratio verliest het dan wel eens. Wellicht moeilijk om dan een objectieve terugblik op het geheel te hebben.

Ik doe toch een poging. In twee delen. Dit deel gaat met name over de O.S. als organisatie en dus de overkoepelende zaken. In deel twee komen de sportprestaties aan bod.

Met voorkennis handelen, de aandeelhouders bepalen…
De realiteit is anders dan de ‘Olympische Droom’. Knoop dat goed in je oren. Vooropgesteld dat veranderingen altijd tijd kosten, dus ook de O.S. niet in vier of acht jaar tijd tot een schoolvoorbeeld van aantrekkelijke topsport op het allerhoogste niveau kunnen worden omgetoverd, lijken deze Spelen ten onder te zijn gegaan aan krachten die de gewone sportliefhebber, maar ook de deelnemende atleten ver boven de pet gaan. Atleten zijn niet meer dan de speelstukken op het Grote Stratego-bord. Rond het bord staan de generaals. Zij bepalen hoe het spel gespeeld gaat worden. De generaals die vinden we in de Politiek, het I.O.C., de Bonden, de Sponsoren, zij bepalen, met dollars als wisselgeld en bindende factor, hoe het spel gespeeld gaat worden.

Kosten en baten
O.S. organiseren is een onvoorstelbaar dure aangelegenheid. Er zijn edities waar men boven de streep blijft, maar meestal is het een financieel debacle en blijken vooraf gestelde verwachtingen niet meer dan een Fata Morgana. Status is het toverwoord en daarvoor moet alles wijken. Lokale bevolking benadelen, gedwongen vertrek (deporteren is een zwaar woord), in de kranten kort op pagina 23 onderaan terug te vinden. In plaats van de overtreffende trap te willen zijn is vereenvoudiging, back to basic, te prefereren.

Vals spelen of slim de grenzen opzoeken, wat is het verschil?
We hebben het nu over sport maar bedriegen is van alle dag, komt voor in elk bedrijf, overal waar iets te halen valt. Gesjoemel met cijfers, gesjoemel met dit en gesjoemel met dat. Als we er maar beter van worden! Waar de grens ligt is onduidelijk. Ethiek is een breed inpasbaar begrip. Er zitten altijd mazen in het net. Sport staat met de O.S. in de spotlights maar is één op één te vergelijken met duizenden andere situaties waar winst en verlies een verschil kunnen maken in positie.

Hoofdzaken en bijzaken
De stampij was in de aanloop groter dan ooit. Niet het sportieve had de aandacht, het onsportieve was Daily News. Doping is van alle dagen maar dat het door de Staat in stand werd gehouden, dat was nieuw. Nou niet dus, in de jaren ’60, ’70 en ’80 van de vorige eeuw was dit voor het Oostblok een prima middel om te laten zien ‘wie er het beste was’. Wetenschap was de tijd vooruit, duistere paardenmiddeltjes, het werd ongelimiteerd toegepast en uitgeprobeerd. Controles een lachertje en achter het ‘IJzeren Gordijn’ kwam men niet. Records van in die tijd besnorde dames, ze staan nog fier overeind. Voor wie dacht dat sport en politiek twee gescheiden eenheden zijn raadt ik aan even hard in de arm te knijpen.

Het Westen was dan weer Roomser dan de Paus. Wij vonden wel ergens een achterkamertje of een meewerkende, zichzelf verrijkende behulpzame dokter. Als je dan ook nog over zachte heelmeesters beschikte, dan hou je stinkende wonden in stand. NL niet uitgezonderd. De publieke opinie was overigens voor 90% duidelijk, dopingzondaars niet welkom.

Hiërarchie
Ofwel wie staat er bovenaan en bepaalt. Is dat het I.O.C., is dat een president van een land? Het WADA? Nationale sportbonden zijn min of meer gehouden aan het internationaal handvest maar de uitzonderingen of het verschil in interpretatie maakten uitvoering kwetsbaar en daardoor ongeloofwaardig. Precedenten, niet vooraf gemaakte afspraken, verzwakken nu eenmaal. Ook bij Nationale O.C. ’s sijpelt deze werkwijze door. Een keihard beleid van het door corruptie doordrenkte I.O.C. was onmogelijk. Belangenverstrengeling is het gif onder beleidsbepalers.

Grote wereldbonden zoals de I.A.A.F. bleken jaren achtereen criminele bestuurders gehad te hebben die fraude als een normaal middel zagen om hun zaakjes voor elkaar te krijgen. Een nieuwe bezem (Sir Coe) en dan plotsklaps de knoop doorhakken met zware sancties op dopinggebied? Kansloos. Hoopvolle voorstellen en beslissingen werden soms 24 uur voor het verstrijken van de deadline voetstoots terzijde geschoven. Doodsbedreigingen voor Seb. Het WADA kwam onder grote druk en kon ook geen ijzer met handen breken, daar werd slim op ingespeeld.

Uiteindelijk lukte het een enkele bond –zoals de I.A.A.F.- om toch de Russische atleten uit te sluiten. Het bemoedigende begin van de grote schoonmaak leek aanstaande. Andere grote bonden volgden nauwelijks, het I.O.C. durfde haar verantwoording niet te nemen en schoof deze af naar de sportbonden. Daar kwam niets van terecht, velen bewierookten hun atleten juist, hun besmette helden, de Gatlins van deze eeuw zullen we ze voor het gemak noemen.

En onderaan de classificatie komen we dan de coaches en hun atleten tegen. De knikkers in het spel. Verandering kost tijd en vergt veel moed.

Andre Gide:
“Man cannot discover new oceans unless he has the courage to lose sight of the shore”

Herman Vrijhof


Jonge ERT-ers op topwedstrijd ‘KBC Nacht van de Atletiek’ in Heusden

naamloos-63

Pieter Fallaux en Stan Schipperen in de prijzen
Voor Pieter Fallaux en Stan Schipperen was het de eerste kennismaking met de overbekende wedstrijd in België. Stan(15) heeft al de nodige ervaring en liep de 800 meter bij de cadetten 2001. Starten in baan acht is wat lastiger en Stan sloot dan ook als laatste aan. Er werd niet snel gelopen en zodoende ging het om het podium. Met een 2e ronde in 61 sec. werd in een spannende finish de derde plek behaald. Pieter liep bij de miniemen 2004 een 1000 meter. Een prima start waarbij hij op kop kwam te lopen. Gedurende de race werd er niet meer overgenomen en het wachten was dus op de mannen die in de laatste bocht achter Pieter vandaan zouden komen om de ereprijzen weg te kapen. Pieter liet zich de kaas niet van het brood eten en won in een PR van 3.04.62. Steyn Potuit kon in deze race goed partij geven en dat resulteerde in een 7e plaats en een PR in 3.10.92.

Haico Boer was met broer en zus naar Heusden gereisd. De 800 meter is een wat korte afstand voor Haico. De serie cadetten 2001 had wat mogelijkheden om onder de grens van 2.10 te lopen. Dat bleef vooralsnog uit een Haico liet 2.12.10 afdrukken als 8e, dit was gelukkig nog wel een PR. Broer Ewoud liep een ongelukkige 1000 meter bij de miniemen, hij kwam onfortuinlijk ten val en moest eenzaam de achtervolging inzetten. Gehavend aan de knieën toch nog goed uitgelopen. Gonda is nog pupil, zij kon niet aanhaken en dus veel alleen gelopen, de eindtijd was nipt boven het PR. Bieke Schipperen kon bij de miniemen 2004 niet goed wegkomen bij de start, dat betekent dat je dus wat moet goedmaken. Dat deed ze en met veel inzet toch eenb PR op de klokken van 3.16.51.


RW Trackmeeting Rotterdam met prima resultaten!

'Vier Op Een Rij' met Najib Hassan, Sam Kraaijeveld, Stan Schipperen en Lars Laros

‘Vier Op Een Rij’ met Najib Hassan, Sam Kraaijeveld, Stan Schipperen en Lars Laros

Richard Kooijman was er veel aan gelegen om een goed deelnemersveld aan de start te krijgen voor de 1500 meter. Het is sowieso niet eenvoudig om op regionaal niveau de neuzen dezelfde kant op te laten wijzen. Het lukte al in Barendrecht met de 1000 meter in mei, nu dus ook in Rotterdam. Gezien het aantal deelnemende verenigingen een succesvolle avond.

Ook op de 1000 meter mooie prestaties
De avond startte met een 1000 meter. Niels Laros/Scorpio (nog te jong voor een AC-er…) was de snelste pupil met 3.12.01. Steyn Potuit/ERT werd vierde bij de JD in 3.18.09. Danick Imholz liep 3.35.35. Lotte van Lieshout/ERT werd tweede bij de MD, de 3.19.63 was ruim 2 seconden PR. Op de derde plek Bieke Schipperen/Scorpio/ERT zij was bijna 5 tellen sneller dan ooit tevoren met 3.20.07. Isabel van Noordenne ook een PR, zij ging van 3.42.38 naar 3.39.02.

AC-MWB/ERT op de 1500 meter
De topserie kwam tot 9 atleten met een sub 4 minuten waarbij Flores Wevering (Leiden Atletiek) aan het langste eind trok met 3.49.67. In serie 3 een drietal AC-ers. Een vlotte start waarna een aantal atleten het lastig kregen. Om het niet te laten inkakken verscheen Stan Schipperen aan het front, ook Bereket Petersen/AV’56 verleende bijstand. Twee senioren schoven nog langs deze C jongens maar het werd een vet PR voor Stan in 4.10.72. Bereket moest net voor de streep passen maar werd beloond met 5 sec. PR, nu 4.11.79. Bezuayehu Petersen/AV’56 bleef 4/100 verwijderd van zijn PR maar liep ook heel sterk.

In serie 4 werd een egaal tempo gelopen. Lars Laros/Scorpio heeft daar wel baat bij. De 1e jrs. C junior is het verzuren nog vreemd en dan loopt dit wel lekker. Halverwege het veld kwam hij tot een PR in 4.23.71 en snoepte een tel van zijn oude tijd af. Kristel van den Berg/ERT was in iets mindere doen maar kon nog wel de snelste tijd bij de MA noteren in serie 5. Het werd 4.37.89. Stefan Buit/CAV Energie liep met 4.23.44 voor het eerst onder de 4.30. JC Stef Kapteijn/AV ’56 had een beste avond, maar liefst 9 seconden van de oude tijd af in 4.33.10.

Robert de Graaf JC/AV’56 liep in serie 6 naar een PR. Met de kaasschaaf ging er een paar tienden af, 4.35.33. Marlon van Zijl JC/ERT wilde onder de 5 min. Het PR was er wel met 5.00.82 maar de uitdaging blijft. Serie 9, hier debuteerde Daniël van Noordenne JC/ERT met een tijd van 4.54.01. Yosta de Stigter MB/ERT dook voor het eerst onder de 5 minuten in een PR van 4.56.61. Wouter Schets/AV’56 deed dat al eerder maar was wederom sneller met 4.53.20. Ilvia Hederik MC/ERT, liep in serie 10 naar 5.32.24.

Landelijk leverden C junioren Najib Hassan(PAC) en Roos Blokhuis(AV Passaat) puike prestaties af. Resp. met 3.56.06 en 4.25.38 zijn dat de nieuwe Besttijden op de ‘Allertijden lijsten NL’.


Archief

Disclaimer

Disclaimer Copyright © 2002-2020 Energie Running Team. All rights reserved.

Bezoekers


540
laatste
30 dagen
Powered By Google Analytics
Copyright © 2002-2010 Energie Running Team. All rights reserved.
W-productions | Powered by WordPress